หลังจากถูกเจ้าหน้าที่ส่งตัวไปที่แผนกสูติกรรมทั้งๆที่ไม่ได้ท้อง เธอก็รู้ทันทีว่าตัวเองต้องลดน้ำหนักอย่างด่วน

0
551

หลังจากถูกเจ้าหน้าที่ส่งตัวไปที่แผนกสูติกรรมทั้งๆที่ไม่ได้ท้อง เธอก็รู้ทันทีว่าตัวเองต้องลดน้ำหนักอย่างด่วน

 

เธอเริ่มต้นด้วยการควบคุมอาหารก่อนที่จะวิ่งมาอย่างต่อเนื่อง ชื่อของเธอคือ Pamela Clarke อายุ 47 ปี ทำอาชีพเป็นผู้ตรวจสอบบัญชี มีบ้านเกิดอยู่ที่ Port Coquitlam ใน British Columbia แคนาดา น้ำหนักเริ่มต้น 263 ปอนด์ น้ำหนักปัจจุบัน 145ปอนด์ ประสบการณ์วิ่ง 9 ปี ตอนนั้นฉันน้ำหนัก 263 ปอนด์ อาศัยอยู่กับ Ken แฟนหนุ่มซึ่งต่อมาเราได้แต่งงานกัน ครั้งแรกที่เราพบกันช่วงปี 1998 ตอนนั้นฉันน้ำหนักราว 180 ปอนด์ อย่างไรก็ตามเมื่อตกหลุมรัก เราก็เริ่มมีความสุขกับการกินมากขึ้นเรื่อยๆ ชีวิตเรารายล้อมไปด้วยงานสังสรรค์ทุกสุดสัปดาห์

อาหารและเครื่องดื่มมากมาย ฉันกินไม่หยุดโดยที่ไม่รู้ตัวเลย ทุกอย่างรอบตัวเราเต็มไปด้วยอาหารมากมาย และยังไม่ค่อยมีกิจกรรมอย่างการออกกำลังกายอะไรด้วยแม้ว่าแฟนของฉันซึ่งเป็นคนที่แอดทีฟมากๆ เขาจะออกเดินทุกเข้าและชวนฉันตลอดแต่ฉันไม่เคยรู้สึกอยากไปเลย เมื่อมองย้อนกลับมาฉันคิดว่าฉันคงรู้สึกเหนื่อยเกินไปที่จะขยับตัว

 

อย่างไรก็ตามในปี 1998 เมื่อฉันต้องดูแลต้นไม้ให้กับเพื่อนบ้าน ฉันเกิดล้มลงไปในบ่อน้ำและเมื่อพยายามจะลุกขึ้นปรากฏว่ามีอาการปวดหลังอย่างมากฉันนอนนิ่งอยู่ที่พื้นแล้วตระโกนเรียกแฟนซึ่งท้ายที่สุดก็วิ่งมาหาฉันและนำตัวส่งโรงพยาบาลพยาบาลพยายามจะส่งฉันไปยังแผนกสูติกรรมเพราะอาการปวดหลังและท่าเดินของฉันทำให้พวกเขาคิดว่าฉันกำลังตั้งครรภ์ เมื่อหมอมาพอฉันเขาบอกกับฉันว่าเพราะฉันมีน้ำหนักตัวที่มาเกินไป โดยเฉพาะที่หน้าท้อง เลยทำให้หลังมีโอกาสบาดเจ็บได้ง่ายและจากการที่ฉันไม่ค่อยได้ออกกำลังหรือทำกิจกรรมต่างๆ ก็ส่งผลให้ตำแหน่งกระดูกสันหลังของฉันไม่ปกติ

 

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลวันนั้นสัปดาห์ต่อมาฉันไปที่คลินิกและขอให้พวกเขาส่วนฉันเกี่ยวกับการลดน้ำหนัก แพทย์ให้ยาแก้กังวลกับฉันโดยที่ไม่ได้ให้คำแนะนำเพิ่มเติมใดๆ หรืออ้างอิงถึงเรื่องโภชนาการเลย และฉันก็ไม่เคยกินยาพวกนั้นฉันจึงเริ่มที่จะดูแลตัวเองให้มากขึ้น

 

การออกกำลังกายนั้นเริ่มหลังจากที่ฉันควบคุมอาหาร ฉันเข้าร่วมWeight Watchers เป็นระยะเวลาสั้นๆ และออกเดินกับแฟนบ้างเล็กน้อยหลังจากนั้นน้ำหนักฉันก็ลดลง 60 ปอนด์ ซึ่งใช้เวลา 10 เดือนจากนั้นเราก็แต่งงานกัน ต่อมาไม่นานฉันเริ่มเดินระยะทางไกลขึ้นกับเพื่อนของฉันซึ่งเป็นนักวิ่งมาตลอด ผ่านมาปีกว่าฉันลดเพิ่มอีก 20กิโลกรัมและเริ่มที่จะเรียนรู้การออกกำลังกายมากขึ้นควบคู่ไปกับการควบคุมอาหาร ฉันรู้สึกมีความสุขมากที่สามารถลดน้ำหนักได้จนเหลือ 175ปอนด์ด้วยเวลาไม่กี่ปี

 

ด้วยน้ำหนักตัวเท่านี้ฉันสามารถเริ่มวิ่งระยะทาง 10Kได้เป็นครั้งแรกที่งานวิ่งของ University of British Columbia ซึ่งเป็นระยะทางที่ไกลมากในปี 2011 ฉันรู้เลยว่ายิ่งฉันน้ำหนักตัวน้อยเท่าไหร่ยิ่งทำให้ทุกอย่างง่ายไปหมดโดยเฉพาะการวิ่ง ฉันมักจะคิดถึงแต่เรื่องลดน้ำหนักจากนั้นเป็นต้นมา ฉันเลยเริ่มทำชาเลนจ์ในเฟสบุ๊กจากเพื่อนๆ ในกลุ่มช่วงเดือนมีนาคม

ปี 2014 ฉันน้ำหนักลดไป 18 ปอนด์ใน 30 วันและฉันได้เรียนรู้หลายอย่างขึ้นเยอะ ตอนนั้นฉันอายุ 43 ปีและยังคงวิ่งเรื่อยมาจนน้ำหนักเป็น 175 ปอนด์และท้ายที่สุดก็อยู่ระหว่าง 137 – 145 ปอนด์ในตอนนี้ฉันมีความสุขและยังคงทำชาเลนจ์การวิ่งต่างๆ อยู่เพื่อให้ยังมีแรงบันดาลใจในการลดน้ำหนักต่อไป ฉันคิดว่าแรงบันดาลใจมากมายนั้นมาจากผู้คนในกลุ่มที่เฝ้ามองฉันและฉันต้องการให้พวกเขารู้ว่าพวกเขาสามารถทำสิ่งเหล่านี้ให้สำเร็จได้

เรื่องโภชนาการยังคงเป็นสิ่งสำคัญอันดับที่หนึ่งสำหรับการรักษาสุขภาพของฉัน ฉันลดน้ำหนักมาได้ 60ปอนด์แรกเพียงแค่การควบคุมอาหารเท่านั้นจากนั้นก็ตามมาด้วยการออกกำลังซึ่งยังคงสัมพันธ์กับการควบคุมอาหารอย่างแน่นอน

ฉันพบว่ามันเป็นวิธีลดน้ำหนักที่ง่ายกว่าการออกกำลังกายเสียอีก แต่อย่างไรก็ตามฉันก็รักการออกกำลังกาย โดยมีคำคมประจำใจว่าคุณไม่สามารถออกกำลังกายเพื่อลดน้ำหนักได้หากทานอาหารไม่เหมาะสม นอกจากนี้ฉันยังมีการบันทึกสารอาหารที่ทานต่อวัน เขียนบันทึกลงใน Moleskine หรือตอนนี้เป็น MyNetDiary มานานกว่า20 ปี แล้ว นอกจากนี้เมื่อเก้าปีก่อนฉันยังเข้าร่วม Runkeeper อีกด้วยฉันชอบการได้เห็นพัฒนาการและผลลัพธ์จากการตั้งเป้าหมายของตัวเองในทุกๆ ปี อย่างการวิ่งงาน NYC Marathon ในปี 2018 และ Chicago Marathon ในเดือนตุลาคมที่จะถึงนี้

 

มีคนหลายคนที่ถามว่าฉันทำได้อย่างไร ฉันอยากจะให้พวกเขาให้ความสำคัญไปที่เรื่องอาหารก่อนจนเมื่อได้ ผลลัพธ์ที่โอเคแล้วค่อยเริ่มคิดเรื่องการควบคุมอาหารและออกกำลังกาย หากคุณมีน้ำหนักเกินเกณฑ์เหมือนฉัน ใช้เวลาในห้องครัวมากกว่าในยิม หลายคนพยายามแต่ก็ล้มเลิกไปก่อน แต่ไรก็ตามคุณต้องทำอย่างต่อเนื่อง อย่าเพิ่งท้อและเลิกก่อนจะได้เห็นผลลัพธ์ คุณต้องอดทนและมุ่งมั่งแล้วเป้าหมายจะเป็นของคุณในที่สุด

 

ที่มา : https://www.runnersworld.com

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here